ຄໍາສັບພະນາມເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການປາກເວົ້າ

ຄໍາແທນບໍ່ມີຮູບແບບຂອງຄໍາຫຼື grammatical ເດັດຂາດທີ່ຈະ generalize ເຂົາເຈົ້າ. ສໍາລັບເຫດຜົນນີ້ແລະລະດັບ grammatical, ພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະກອບ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ປະເພນີຍັງຢືນແຍກແລະເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຄໍາສັບພະນາມກ່າວຄໍາປາໄສ.

ໃນພາສາ, ບໍ່ມີຍັງເປັນເອກະສັນກ່ຽວກັບບັນຫານີ້ບໍ່ມີ. ສໍາລັບຕົວຢ່າງ, ນັກພາສາສາດເຊັ່ນ L. V. Scherba and A. M. Peshkovsky ຄໍາສັບພະນາມເປັນ ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການປາກເວົ້າ ບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາ.

ໃນການປະຕິບັດໂຮງຮຽນ, ເຊັ່ນດຽວກັນ, ມີ peculiarities ຂອງຕົນເອງ. ມັນບໍ່ມີອັນດັບໃຫ້ເຂົາເຈົ້າວິເສດສັນພະນາມ, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເປັນພາສາຂອງເຮົາເອງ (ບໍ່ມີ, ຍ້ອນບໍ່ມີແມ່ນ).

ໃນຂັ້ນຕອນຂອງການປະຈຸບັນ, ມີຫຼັກໄວຍາກອນອະທິບາຍຈໍານວນຫຼາຍຂອງພາສາລັດເຊຍ (ເຖິງແມ່ນວ່າວິຊາການ), ທີ່ໃນການຮຽນແບບ VV Vinogradov, ພິຈາລະນາພຽງແຕ່ຄໍາສັບພະນາມເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການປາກເວົ້າ, ເຊິ່ງກ່ຽວຂ້ອງກັບການນໍາໃຊ້ພາສາໄດ້. ນີ້ອັນທີ່ເອີ້ນວ່າຄໍານາມພາສາສັນພະນາມ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ເຂົາເຈົ້າປະເພດຈໍານວນ, ກໍລະນີ, ແລະຄັດຂອງບໍ່ມີຄໍາວ່າຂຶ້ນ. A ຮູບແບບປະຕິເສດກັບຄໍານາມທີ່ພວກເຂົາເຈົ້າມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນທັງຫມົດ. ຂໍ້ສະເຫນີຂອງປະເພດນີ້ມີຄໍາແທນຊື່ (ຍົກເວັ້ນຄໍາວ່າຕົວຂອງມັນເອງ, ຫນຶ່ງ) ຍັງບໍ່ໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່, ເປັນລະບຽບນັ້ນ, ຄໍານິຍາມແຍກ.

ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ດັ່ງກ່າວເປັນຄວາມຄິດເຫັນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ສະຖານະພາບຂອງຄໍາແທນນາມທີ່ໃຊ້ເວລາເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການປາກເວົ້າ, ມັນເບິ່ງຄືວ່າມີເຫດມີຜົນພຽງເລັກນ້ອຍ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາສາສັນພະນາມແລະພາສາບໍ່ມີຄໍາອະທິບາຍໄດ້. ຫຼັງຈາກປະເພດ morphological ກໍແຍກອອກຈາກ ຄວາມຫມາຍ lexical ຂອງຄໍາສັບຕ່າງໆ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງການປາກເວົ້າ, ພວກເຂົາເຈົ້າອາດຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ.

ຢ່າງແທ້ຈິງທັງຫມົດຄໍາສັນພະນາມຖືກອະນຸຍາດເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຮຽນ lexical, semantic ຫນຶ່ງ. ພວກເຂົາແຕ່ລະໃນເວລາດຽວກັນຫມາຍເຖິງລະດັບຂອງຄໍາແທນ, ແລະເພື່ອເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການປາກເວົ້າ, ທີ່ສອດຄ້ອງກັບຮູບແບບໄວຍະກອນທີ່. ຕາມຄວາມເຫມາະສົມ, ພວກເຂົາແຕ່ລະມີຄຸນຄ່າສັນພະນາມແລະມູນຄ່າຂອງສ່ວນຫນຶ່ງຂອງປະເພດຄໍາເວົ້າທີ່ໄດ້.

ຄໍາສັນພະນາມມີສະເພາະຂອງຕົນເອງຂອງເຂົາເຈົ້າ:

1) ພວກເຂົາເຈົ້າຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງສັນຍາລັກແລະວັດຖຸ, ແຕ່ພວກເຂົາເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເອີ້ນວ່າ, ວ່າແມ່ນ, ໃນມູນຄ່າທີ່ແທ້ຈິງພວກເຂົາເຈົ້າມີ.

2) ຄໍາສັບພະນາມຮາກໄດ້, ບໍ່ແມ່ນຮູບແບບໄວຍະກອນໄດ້ກໍານົດມູນຄ່າສັນພະນາມ.

ແລະຫນຶ່ງຫຼາຍຄຸນນະສົມບັດທີ່ຈະຈໍາແນກໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຈາກພາກສ່ວນອື່ນໆຂອງປາກເວົ້າ, ຂີດ. ຄວາມຫມາຍຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນແລ້ວໂດຍທໍາມະຊາດໄດ້ສຸມໃສ່ການ "ຂ້າພະເຈົ້າ", ວ່າແມ່ນ, ຫົວເລື່ອງຂອງລໍາໂພງໄດ້. ມີການແນະນໍາໃນຫນຶ່ງຂອງວຽກງານຂອງຕົນ, ແລະ A. M. Peshkovsky. ເຂົາຍົກໃຫ້ເຫັນວ່າໃນພາສາລັດເຊຍບໍ່ມີຕ່ອນດັ່ງກ່າວທີ່ສະແດງອອກທັດສະນະຄະລໍາໂພງຂອງແລະຄິດກັບສິ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າວ່າແລະຄິດ. ຄໍາແທນໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ສຸມໃສ່ການ ສະຖານະການປາກເວົ້າ, ຂີດ. ແລະຜູ້ທີ່ເປັນບຸກຄົນທໍາອິດແລະທີສອງ, ຍັງເອີ້ນວ່າຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມການສົນທະນາໂດຍກົງ.

ໂດຍອີງໃສ່ຄຸນນະສົມບັດຂ້າງເທິງນີ້, ມັນສາມາດສະຫຼຸບໄດ້ວ່າຄໍາແທນຊື່ທີ່ປະກອບເປັນກຸ່ມສະເພາະໃດຫນຶ່ງຂອງຄໍາສັບຕ່າງໆທີ່ເກືອບບໍ່ replenished, ຖືກປິດ.

ອະນຸຍາດຂອງພວກເຂົາເຈົ້າແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຈາກພາກສ່ວນອື່ນໆຂອງປາກເວົ້າ, ຂີດແລະຄຸນສົມບັດ syntactic. Pronouns ຫລິ້ນບົດບາດຂອງຄໍາສັບຕ່າງໆທົດແທນບໍ່ໄດ້ມີສະຖານທີ່ຖາວອນຂອງ syntax. ນີ້ຫມາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາໄວກວ່າຕໍາແຫນ່ງຂອງອື່ນໆ ສ່ວນເອກະລາດໃນການປາກເວົ້າ.

ຄໍາແທນໃນ ການສົນທະນາ ເກືອບຈໍາແນກໄດ້ສະເຫມີ intonation. ຈົດຫມາຍສະບັບສະແດງໃຫ້ເຫັນການຮ່ວມມືແບບຂອງເຄື່ອງຫມາຍວັກຕອນທີ່ເຫມາະສົມ. ການສະກົດຄໍາທົ່ວໄປທີ່ສຸດຂອງ dash ຫຼັງຈາກ ສັນສ່ວນບຸກຄົນ ໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາເຈົ້າປະຕິບັດໃນການສະເຫນີພາລະບົດບາດຂອງວິຊາດັ່ງກ່າວ, ແລະຄໍານາມພາສາໃນກໍລະນີນາມ - ພາລະບົດບາດຂອງຢາໄດ້. ນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ:

1) ຖ້າຫາກວ່າມີຄວາມຈໍາເປັນ, ເລືອກເອົາຄໍາສັບພະນາມເປັນເຫດຜົນ: ເຂົາ - ທໍາຜິດຂອງການດໍາເນີນການ!

2) ຖ້າຫາກວ່າກົງກັນຂ້າໄດ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄຫ້, ທຸກທໍລະມານ, ແລະທ່ານ - ເຢັນ!

3) ໃນການກໍ່ສ້າງໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງຂອງຄໍາສັບຕ່າງໆ: ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, hero ນີ້ - ຂ້າພະເຈົ້າ

4) ໃນຖານະເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການສະເຫນີຄ້າຍຄືກັນໃນໂຄງສ້າງ: ພວກເຮົາ - ຜູ້ຊະນະແລະຜູ້ພິພາກສາ. ສໍາລັບພວກເຮົາ - ກຽດສັກສີແລະສະເຫຼີມສະຫຼອງ!